Fazla söze gerek yok.
Tüm olumsuzluklara rağmen, söke söke,
ASLAN GİBİ
aldık
17. şampiyonluğu.
Şimdi
ÇILDIRIN!! :))))
04 Mayıs 2008
Sigara Dumanı
Saatler 18:57'yi gösteriyor. Hava sıcaklığını bilmem ama hissedilen bayağı düşük. Kapalı, kasvetli bir hava var. Tribünler tıklım tıklım. Neredeyse tüm şehir bu anı beklemekte. Heyecan dorukta. Tüm Türkiye'nin, Kıbrıs'ın ve dış temsilciliklerin bir gözü burada. Şeref tribününe bakıyorum, Adnan Polat'ı görüyorum, gayet de heyecanlı. Yanımda bir adam sürekli sigara içiyor. Dumanı rahatsız etmesine rağmen, sarhoştur, kavga çıkar, dayak yerim diye çekiniyorum söylemeye. Dumanın geldiği yöne arada "tersim kötüdür ha" bakışı atarak öbür tarafa doğru bakıyorum. Ve beklenen an geliyor, başlama vuruşu yapılıyor.
Eğer Sivasspor - Galatasaray maçına gitmiş olsam buna benzer bir giriş yapabilirdim yazıma. Hatta biraz daha abartabilirdim de, belki de abartmazdım bilmiyorum. Ama illa ki sigara içen bir adam yanımda olacaktı fakat ben tribün ortamında neye çattığımız belli olmaz, içmiştir ya da yanında sevgilisi vardır, kolaylıkla kavga çıkarır, boşu boşuna bu güzel maç öncesi "tribünlerde görmek istemediğimiz görüntüler" oluşturmayayım diye, "pardon sigara dumanı rahatsız etti de söndürebilir misiniz ya da öteki tarafa doğru üfler misiniz?" diyemeyecektim. O adam dumanı üfledikçe ben de onla beraber çekecektim nikotini iştahla ciğerlerime. Her halükarda maça gitmediğim için bunları düşünmem yersizdi. Evimde oturdum "sopcast" imi açtım, internetten de linki buldum ve başladım bu güzel maçı seyretmeye. Gayet konforlu bir ortamda, sigara dumansız bir maç zevki. "İyi olan Cimbom kazansın" dileklerimle.
Maç arada bir takılıyordu. Tam da o takıldığı anlardan birinde sadece ses geldi ve görüntü yok; "Sivasspor'un golü dakika bla bla bla, gol bla bla bla". "Ne oldu anaa yedik yaaa! Bari nasıl atmışlar, tekrarında görürüm." derken o da nesi "Galatasaray Arda'yla eşitliği yakalıyor." sesi. Ancak gel gör ki golü bir görebilsem. İnat mıdır nedir tam da gol anlarında takılıyor Sopcast. Tam yine tekrarından izledim oh dedim iyi oldu. Hop ikinci gol de geldi. Bir rahatlık çöktü bünyeme, ilk yarının da sonları olması sebebiyle. İlk yarı bitişiyle, kendimi sopcast dünyasında başka kanallara verdim.
İkinci yarı başlanıcıyla beraber yenen gol ve hemen üstüne Ayhan'ın belki de hayatının golünü atması ki bu Ayhan'dan pek de umulan bir şey değildi. Hatta "Ayhan vurdu!" ünlemini duymamla, "ne vuruyorsun be pas versene" dediğime bile pişman oldum. Bana kapak olsun. Ama rahatlamak ne mümkün, bir anda skor tekrar eşitlendi. Resmen abandone oldum. Ne oluyor, ne bitiyor, bir gol oluyor üstüne öbürü. Hele ki Türkiye liginde bu kadar heyecanlı bir maç acaba sopcastte yanlışlıkla Barça - Valencia maçına mı girdim hissi uyandırdı bende. (.Bu arada Barça da ne atmış ya.) Neyse ki Galatasaray'ın maçı bırakmaması, beraberliğe razı olmaması sonucu 3-5 birşeyler atılarak bitti maç.
Maçın sonunda, bundan 2 sene önceki "Sarıyla Kırmızıyla, Alnımızın Akıyla" şampiyonluğu kazandığımız son hafta geldi aklıma. Acaba Galatasaray'ım 2 sene önce Fener'in yaptığı gibi, elindeki şampiyonluğu verir mi bilinmez ama bu şampiyonluğu sonuna kadar hakettiği kesin. Milyon dolarlık bütçeleri, dünya çapında ses getirecek transferleri, hatta son 6 haftada bir teknik direktörü bile olmadan bu kadar mücadele takdire değer. Herkesin de söylediği gibi belki de Fener, bugüne kadar ki en iyi sezonunda kupasız kapayacak sezonu. Hatta belki yine Aziz Yıldırım, Galatasaray'ın şampiyonluk gündemini değiştirmek için istifa edip de geri dönecek. Belki Zico ve futbolcular suçlanan taraf olup Zico ve küfredilen futbolcular kolkola gidecek. Neyse büyük konuşmamak lazım. "İyi olan Cimbom kazansın".
Ve maç bitmişti. Tüm tribünler ayaktaydı, bir ara gözüm şeref tribününe kaydı, Adnan Polat da sevinçten yanındakileri öpüyordu. Yanımda sigara içen adam yeni bir sigaraya başlamıştı. Off yine üstüme üstüme geliyordu. Bu sefer söylese miydim ki acaba. Galip de gelmiştik hazır. Belki beni dövmeyebilirdi. Aman neyse dedim ciğerlerim bayram etsin en azından. Tribünleri boşaltmıştık. İnşallah gerçekten de tribünde olduğum bir maç sonrası yani 10 Mayıs 2008 20:45'ten sonra görüşmek üzere artık.
Galatasaray - Çıldırın.mp3
Eğer Sivasspor - Galatasaray maçına gitmiş olsam buna benzer bir giriş yapabilirdim yazıma. Hatta biraz daha abartabilirdim de, belki de abartmazdım bilmiyorum. Ama illa ki sigara içen bir adam yanımda olacaktı fakat ben tribün ortamında neye çattığımız belli olmaz, içmiştir ya da yanında sevgilisi vardır, kolaylıkla kavga çıkarır, boşu boşuna bu güzel maç öncesi "tribünlerde görmek istemediğimiz görüntüler" oluşturmayayım diye, "pardon sigara dumanı rahatsız etti de söndürebilir misiniz ya da öteki tarafa doğru üfler misiniz?" diyemeyecektim. O adam dumanı üfledikçe ben de onla beraber çekecektim nikotini iştahla ciğerlerime. Her halükarda maça gitmediğim için bunları düşünmem yersizdi. Evimde oturdum "sopcast" imi açtım, internetten de linki buldum ve başladım bu güzel maçı seyretmeye. Gayet konforlu bir ortamda, sigara dumansız bir maç zevki. "İyi olan Cimbom kazansın" dileklerimle.
Maç arada bir takılıyordu. Tam da o takıldığı anlardan birinde sadece ses geldi ve görüntü yok; "Sivasspor'un golü dakika bla bla bla, gol bla bla bla". "Ne oldu anaa yedik yaaa! Bari nasıl atmışlar, tekrarında görürüm." derken o da nesi "Galatasaray Arda'yla eşitliği yakalıyor." sesi. Ancak gel gör ki golü bir görebilsem. İnat mıdır nedir tam da gol anlarında takılıyor Sopcast. Tam yine tekrarından izledim oh dedim iyi oldu. Hop ikinci gol de geldi. Bir rahatlık çöktü bünyeme, ilk yarının da sonları olması sebebiyle. İlk yarı bitişiyle, kendimi sopcast dünyasında başka kanallara verdim.
İkinci yarı başlanıcıyla beraber yenen gol ve hemen üstüne Ayhan'ın belki de hayatının golünü atması ki bu Ayhan'dan pek de umulan bir şey değildi. Hatta "Ayhan vurdu!" ünlemini duymamla, "ne vuruyorsun be pas versene" dediğime bile pişman oldum. Bana kapak olsun. Ama rahatlamak ne mümkün, bir anda skor tekrar eşitlendi. Resmen abandone oldum. Ne oluyor, ne bitiyor, bir gol oluyor üstüne öbürü. Hele ki Türkiye liginde bu kadar heyecanlı bir maç acaba sopcastte yanlışlıkla Barça - Valencia maçına mı girdim hissi uyandırdı bende. (.Bu arada Barça da ne atmış ya.) Neyse ki Galatasaray'ın maçı bırakmaması, beraberliğe razı olmaması sonucu 3-5 birşeyler atılarak bitti maç.
Maçın sonunda, bundan 2 sene önceki "Sarıyla Kırmızıyla, Alnımızın Akıyla" şampiyonluğu kazandığımız son hafta geldi aklıma. Acaba Galatasaray'ım 2 sene önce Fener'in yaptığı gibi, elindeki şampiyonluğu verir mi bilinmez ama bu şampiyonluğu sonuna kadar hakettiği kesin. Milyon dolarlık bütçeleri, dünya çapında ses getirecek transferleri, hatta son 6 haftada bir teknik direktörü bile olmadan bu kadar mücadele takdire değer. Herkesin de söylediği gibi belki de Fener, bugüne kadar ki en iyi sezonunda kupasız kapayacak sezonu. Hatta belki yine Aziz Yıldırım, Galatasaray'ın şampiyonluk gündemini değiştirmek için istifa edip de geri dönecek. Belki Zico ve futbolcular suçlanan taraf olup Zico ve küfredilen futbolcular kolkola gidecek. Neyse büyük konuşmamak lazım. "İyi olan Cimbom kazansın".
Ve maç bitmişti. Tüm tribünler ayaktaydı, bir ara gözüm şeref tribününe kaydı, Adnan Polat da sevinçten yanındakileri öpüyordu. Yanımda sigara içen adam yeni bir sigaraya başlamıştı. Off yine üstüme üstüme geliyordu. Bu sefer söylese miydim ki acaba. Galip de gelmiştik hazır. Belki beni dövmeyebilirdi. Aman neyse dedim ciğerlerim bayram etsin en azından. Tribünleri boşaltmıştık. İnşallah gerçekten de tribünde olduğum bir maç sonrası yani 10 Mayıs 2008 20:45'ten sonra görüşmek üzere artık.
Galatasaray - Çıldırın.mp3
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)